X
تبلیغات
رایتل
اشعاری کوتاه از فرزانه شیدا  چاپ
تاریخ : شنبه 4 اسفند‌ماه سال 1386
 
 
 تاثیر عشق
 
از   روزگار     پیش     از  آن      گذشته ها 
 
   
 یارب   بگو   مرا   اکنون   چه  مانده   جا؟!
 
 
از  عشق    بی ثمر    خواهم         نشانه ای
    
 
ا ما     نظر     بخود     گویا     بوّد   مرا!!!
 
 
   آنچه مرا بجاست  یک    قلب    خسته   بود     
 
 
در معبد     وفا  ،‌  روحی    شکسته     بود!
 
 
   آنکس   که  خنده اش   از    لب        نمی فتاد    
 
 
اکنون به   چشم   او   حسرت       نشسته بود!!!
 
 
دیگر  ز فرط  غم  ،  ‌شادی      نمی شناخت
 
 
دیگر   به  اوج   غم   ،   قلبی    شکسته   بود !!!
 
 
ف.شیدا - فرزانه شیدا
 
 
 ۶شهریور ماه ۱۳۶۳
 
 
 
 
 شـیدا
 
 
غمینم ، بی کسم تنهای تنها    روم با عشق تو صحرا به صحرا
 
 
چو مجنون سر گذارم بر بیابان    منم آواره ای  در عشق  شـیدا 
 
 
۱۳۶۳ف. شیـدا
 
 
 
   
 به پنهانی 
               
                     
چو پنهان عشق شیرین است     به پنهانی  تو یارم باش
 
 
بدور   از  چشم    بد خواهان     همیشه در کنارم   باش
 
                            
 ۱۳۶۳ف.شــیدا
 
 
 
 برگی خزان
 
 
همچو آن خشکیده برگی زیر پای  رهگذر
 
 
دل شکست و له شدم در زیر پای  روزگار
 
 
آه ای دل  در هیاهو  خندهء  این  مردمان
 
 
آه درد آلود  تو  هرگز   نگشته    آشکار!!!
 
 
بهمن ماه |۱۳۶۲(از:ف.شیدا)